Korozja to problem, który powoduje duże straty finansowe, a także generuje straty bezpośrednie i koszty pośrednie. Obliczono, że na całym świecie w ciągu roku korozja niszczy 10-25 mln ton stali. Koszty pośrednie to np. zagrożenie życia i zdrowia człowieka, pojawiające się w rezultacie korozji dotyczącej mostów, konstrukcji budowlanych, rurociągów czy środków transportu.
Aby zapobiec tego typu zdarzeniom należy podjąć odpowiednie kroki mające na celu ochronę przed korozją. Jednym ze sposobów jest stosowanie środków czasowej ochrony. Są to substancje, które nakłada się na powierzchnie metalowe, a także powłoki ochronne niemetaliczne. Na pokrytej nimi powierzchni środki te tworzą łatwo usuwalną powłokę, której zadaniem jest ochrona metalu przed korozją w określonym czasie.
Środki czasowej ochrony metali można podzielić ze względu na czas ochrony, jaki zapewniają i tak wyróżniamy:
- międzyoperacyjne środki ochrony – chronią przez kilka dni,
- krótkoterminowe – ochrona do 6 miesięcy,
- średnioterminowe – ochrona 6-18 miesięcy,
- długoterminowe – chronią ponad 18 miesięcy.
Dodatkowo dzielimy je na:
- typ 1: środki ochrony czasowej przeciwkorozyjne, które nie zawierają rozpuszczalników,
- typ 2: środki przeciwkorozyjne, które zawierają rozpuszczalniki,
- typ 3: środki przeciwkorozyjne, które mieszają się z wodą lub też tworzą z wodą emulsje.
Jeżeli chodzi o ochronę przed korozją metali, to środkami takimi są najczęściej oleje konserwacyjne. Są to oleje mineralne zawierające odpowiednie dodatki. Poza tym używa się olejów konserwacyjnych z rozpuszczalnikiem, smarów węglowodorowych i smarów zawierających zagęszczacz mydlany. Inne środki to roztwory wosków i roztwory lanoliny, które zawierają dodatki chemiczne. Stosowane są też substancje syntetyczne tworzące cienki lub ultra cienki film ochronny, a także emulsje wodne ze środkiem konserwacyjnym.
Jest dużo tego typu produktów na rynku. W wielu z nich stosuje się coraz nowocześniejsze technologie. Taki nowoczesny środek ochronny zapewnia nie tylko trwałość powłoki, ale także jej odporność na wilgoć oraz działanie oparów korozyjnych, gdy powłoka wystawiona jest na ciągłą ekspozycję na niekorzystne czynniki. Przed nałożeniem takiego środka nie jest również wymagane dokładne przygotowanie powierzchni.
Ważne jest także, aby środek ochrony czasowej łatwo się nakładał, a jednocześnie aby nie było problemu z usuwaniem warstwy ochronnej. W przypadku zarysowania zabezpieczonej powierzchni istotne jest jej samouzupełnianie. Warstwa ochronna nie powinna ulegać złuszczaniu i odspajaniu. Niektóre ze środków posiadają też odporność na alkalia, kwasy czy zasolone opary. Możemy wybrać substancje ochronne barwne i przezroczyste, a także mające niską zawartość związków aromatycznych.